Proszę czekać, ładuję stronę...

Jest grupa osób będąca zainteresowana Alano, która wywodzi się z pasjonatów możliwości psów bojowych takich jak pit bulle. Oczekują, że Alano będzie również zuchwały, silny i zapewni poczucie siły na osiedlu prezentując swoje możliwości wisząc na oponie lub ciągnąc duże ciężary. Druga grupa wywodzi się z pasjonatów psów ras sportowych jak owczarki belgijskie lub australijskie– trudnych do szkolenia jednak posiadających niespożyte siły, często używanych do różnych psich sportów jak np. agility.

 

fot javier Parra - alano rustica - typowy wiejski pies pracujący


 

Jednak ani jedni ani drudzy mylą się zasadniczo Alano nie sprawdzi się ani jako pies do sportów siłowych ani zręcznościowych. Nie sprawdzi się jednak nie dla tego, że Alano brakuje siły lub zręczności. Wręcz przeciwnie. Chodzi jednak o charakter i jego funkcjonalność, na którą robiono selekcję. Nikt nigdy nie myślał, że Alano będzie musiał spełniać normy posłuszeństwa pomyślane pod kątem nowoczesnych ras jak wspomniane owczarki belgijskie lub niemieckie. Jak już zostało napisane na początku Alano jest starą rasą kształtowaną w ciągu setek lat poprzez odnoszone blizny w starciach z dzikami, jeleniami i bydłem i codzienne warunki życiowe. Charakter Alano jest zatem konsekwencją jego codziennego życia i pracy. Musimy się zastanowić, jaki charakter może mieć czterdziesto kilogramowy pies, który bez lęku stawia czoła 400kg bykowi lub 150 kg dzikowi. Są dwie możliwości: albo jest to pies szalony albo ma nerwy ze stali. Psy nieobliczalne nie mają racji bytu w środowisku wiejskim, dlatego Alano ma bardzo zrównoważony charakter. Pies pracujący na wsi nie może być ani leniwy ani posiadać dużego zapotrzebowania na jedzenie. Psy będące na podwórku albo w sforze polującej – tzw rehala, spędzają długie okresy przywiązane do swoich łańcuchów. Pies nadpobudliwy nie mógłby spędzić tyle czasu na uwięzi bez urazów psychicznych.

 

 alano na łancuchu w sforze polujacej rehala

 

Równocześnie Alano nie może być spolegliwy i ociężały ruchowo gdyż wówczas nie mogły przeczesywać gór w poszukiwaniu zwierzyny bądź bydła. Alano na co dzień jest w pełni zrównoważonym, spokojnym psem oszczędzającym energię. Wynika to z naturalnej selekcji, która w warunkach wiejskich była skierowana na psy zachowujące siły jak najdłużej gdyż na wsi zawsze jedzenie było deficytowe. Psy nadpobudliwe, trwoniące energię automatycznie miały mniejsze szanse na przeżycie. Bardzo istotne jest również to, że Alano ma bardzo zgodny z charakter i umie żyć w zgodzie z innymi dorosłymi osobnikami. Właściciele pit bulli, dogów argentyńskich, bokserów i innych molosów wiedzą jak bardzo to unikalna cecha charakteru. Podstawą do zgodnego współżycia z innymi psami jest charakter pracy Alano. Od zawsze psy te stawały przed zadaniami, którym nie mogły podołać same, a jedynie dzięki współpracy w zespole. Jaki pożytek na wsi miałby psy, które zamiast wspólnie złapać i ujarzmić byka zaczęłyby ze sobą walczyć i zabijać się bez żadnej litości? W sposób naturalny takie patologiczne zachowanie, zostało już dawno wyeliminowane. Alano umieją utrzymać hierarchię w sforze, oczywiście w licznej grupie zdarzają się nieporozumienia, ale są to normalne zachowania społeczne, nie mają charakteru patologicznej agresji. Alano od małego umie się szybko adaptować do hierarchii i bardzo szybko zawiązuje więzi z członkami stada. Raz ustalona hierarchia jest przez niego akceptowana przez cale życie. Krótko mówiąc Alano są psami normalnymi, szlachetnymi i dobrotliwymi, zaś w żadnym wypadku kłótliwymi i nadpobudliwymi.

 

zgodne zycie w sforze to jedna z najwiekszych zalet alano

 

 

Ktoś kto chce psa agresywnego lub idealnego stróża nie powinien myśleć o Alano. To nie są psy agresywne a jedynie bardzo pewne siebie, z tej przyczyny nie stróżują dobrze. Oczywiście można Alano przyuczyć do stróżowania nie jest to jednak jego naturalne zachowanie. Jako pies obronny Alano spisuje się świetnie reagując instynktownie i wykorzystując swój potencjał do chwytania ofiary.