Proszę czekać, ładuję stronę...

Wzorzec Rasy

Wzorzec rasy, został wstępnie przyjęty w 2001 roku przez Ministerstwo Rolnictwa, Rybołóstwa i Żywności. Wzorzec został opracowany na podstawie  populacji alano zarejestrowanej przez SOCIEDAD ESPAÑOLA DE FOMENTO Y CRIA DEL ALANO ( S.E.F.C.A.). Na podstawie dekretu królewskiego 558/2001 – alano espanol został wpisany na listę hiszpańskich ras psów. Prawomocnie wzorzec został zaakceptowany przez Ministerstwo 24 marca 2004 roku.  Królewski Hiszpański Klub Kynologiczny REAL SOCIEDAD CANINA DE ESPAÑA (R.S.C.E.) przyjął wzorzec po zmianach wprowadzonych przez Narodowy Związek Hodowców Alano Espanol Asociación Nacional de Criadores del Alano Español  (A.N.C.A.E.) 

 

I. WYGLĄD OGÓLNY


 

Lekki molos w typie psa chwytającego – presa o cechach wytrwałego biegacza. Proporcje budowy ciała podłużne, ciężar ciała proporcjonalny do wielkości, mocna szeroka głowa o wypukłym profilu. Kościec krzepki, silnie rozwinięta muskulatura , znaczna głębokość piersi i podciągniety brzuch. Ogólne wrażenie poważne i surowe.

Tradycyjnie wykorzystywane do zaganiania i poskramiania bydła z Półwyspu Iberyjskiego, jak również do polowania na grubą zwierzynę – jelenie i dziki. Nowoczesne zastosowanie to psy stróżujące, również do bydła i jako pies myśliwski, wszechstronność i cechy charakteru predestynują ją do pracy w każdej klasie użytkowej

Ważne Proporcje

Długość kufy musi być między ok 37% długości czaszki .

Długość korpusu musi być większa o 10-12 % od wysokości w kłębie

Obwód w klatce piersiowej musi być o 25% większy od wysokości w kłębie

Usposobienie:

Aby mówić o usposobieniu trzeba pamiętać o historii rasy. Alano Espanol zawsze pracował zespołowo z innymi dorosłymi psami swojej rasy tej samej płci i innych ras, głównie psami myśliwskimi i innymi molosami. Alano jest psem towarzyskim, o elastycznym charaterze i bardzo elastycznych zachowaniach społecznych. Umie doskonałe dogadywać się z innymi psami, , z którymi współżyje, co wśród molosów jest cechą wyjątkową. Ma dużą łatwość uczenia, wyjątkowo współpracuje z przewodnikiem. Ma wyborne zdolności jako pies pracujący, łącząc swoją funkcjonalność, urodę, pasję i upór w pracy z wrodzoną miłością do ludzi. Jako pies rodziny jest łatwy w wychowaniu, intuicyjnie przyjmuje ustaloną w domu hierarchię, bardzo czuły i cierpliwy do dzieci. Jego zrównoważony i stabilny charakter jest odbiciem proporcjalnej budowy.

II.Głowa





Duża, silna i szeroka .Głowa decyduje o prawidłowym wyrazie rasy. Czaszka nieco dłuższa od kufy w proporcji  63 /37. By uniknać głowy typowo brachycephalicznej  kufa nie może być mniejsza niż 35% dlugości czaszki.

Przełom nosowy wyraźnie zaznaczony. Oczy o bardzo mocnym wyrazie, pełne ekspresji i siły przykuwające uwagę, czujne. Spojrzenie melancholijne niepożądane.

Kufa masywna. Czaszka wypukła z bardzo dobrze rozwiniętymi mięśniami żuchwy, jednak nigdy nie rozwiniętymi nadmiernie.

Profil czaszki wypukły. Linie czaszki i kufy równolegle nigdy rozbieżne, dopuszczalna lekka zbieżność tych linii. Bruzda czaszkowa widoczna.

nos: Bardzo duży, szeroki, z obszernymi nozdrzami i zawsze czarny.

kufa: Raczej krótka, o wklęsłym profilu. Szeroka i głęboka. Żuchwa ma mieć

lekko wklęsły profil.

wargi: mocne, grube, napięte, zawsze czarne, ich wykrój znamionuje szerokie otwarcie pyska, aż po kąciki warg, który pozwala na oddychanie nawet podczas gryzienia





 

szczęki i zęby: Szczęki bardzo potężne, wyposażone w silne zęby Zęby bardzo dobrze rozwinięte i oddzielone od siebie. Zgryz odwrotny nożycowy, dopuszczalny nożycowy. Przodozgryz nie jest pożądany, jeśli jest nadmierny, dopuszczalny jest lekki i nie przekraczający naturalnego dystansu między kłami do 2mm. Brak pierwszego przedtrzonowa P1 nie jest wadą dyskwalifikującą



 

Policzki: wydatne, w szczytowym punkcie łączące się z mięśniami żuchwy, nigdy nie powinny być zbyt wydatne i za duże.



airon de las tinieblas verduga de los cudrejones

Oczy: średniej wielkości, zaokrąglone, wyraźnie od siebie oddzielone z tęczówka w kolorze miodu/bursztynu/orzecha laskowego/żółte lub czarne. Kolor tęczówki niezależny od koloru włosa. Istotne jest spojrzenie, surowe, pełne ekspresji, przenikające, osobniki ze słodkim spojrzeniem lub o melancholijnym wyrazie niepożądane. Powieki wyraźnie oddzielone od oka i o zdecydowanie czarnym pigmencie.



Uszy: Osadzone daleko od siebie, zazwyczaj kopiowane krótko, wówczas brzegi zaokrąglone, zakończone w szpic. Gdy nie kopiowane złamane w połowie długości, raczej krótkie.

 


III . Szyja

Bardzo silna, prosta, relatywnie krótka i szeroka. Skóra na szyi luźna tworząca fałdy, ale nie w nadmiarze

 

 

IV Korpus

Ma znamionować siłę i krzepką budowę. Korpus ma być podłużny. Długość tułowia o 10% - 12% powinna przekraczać wyoskość w kłębie. Zad powinien być na wysokości kłębu lub lekko powyżej. Grzbiet mocny i szeroki w części krzyzowej znamionujący siłę dla wyrtwałego biegacza. Część leżdzwiowa podobnie muskularna. Ogon nisko osadzony gruby u nasady łagodnie wyszczupla się ku końcowi. Opuszczony powinien sięgać do stawu skokowego. W odpoczynku może być noszony wyprostowany albo w kształcie otwartego haka; w akcji podniesiony i z lekkim zagięciem w kabłąk ale nie zwinięty w precel. Włos na ogonie może być bardziej gęsty, niż na reszcie ciała, jednak bez tworzenia frędzli.

Klatka piersiowa głęboka i muskularna. Wyraźnie zaokrąglone żebra tworzą szeroką klatkę piersiową. Szerokość klatki piersiowej mierzona w jej najszerszym miejscu pomiędzy przednimi łapami powinna być równa 28% do 30% wysokości w kłębie. Obwód klatki piersiowej powienien być większy niż wysokośc w kłębie o 25%. Widziana z profilu, klatka piersiowa przedstawia linię , która wznosi się stopniowo do brzucha. Brzuch musi być chowany się, nigdy podkasany jak u charta.

 


 

V. Przednie kończyny

Tak jak ogólny wygląd psa tej rasy, silne i krzepkie, proste widziane zarówno z przodu jak i boku, z wyjątkiem nadgarstka w którym są lekko skośne.

Ramiona muskularne, długie i skośne, kąt stawu barkowego 90°- podawne jest róznież 100°. Przedramiona również grubej kości długie i proste. Łokcie osadzone blisko ciała jednak nie skierowane w kierunku klatki piersiowej. Lapy duże i odporne, typowe dla wiejskiego psa.Palce mogą się zginać. Pazury krótkie i mocne, łapa kocia ani łapa zajęcza nie jest pożądana


VI. Konczyny tylne

Znamionujące siłę i wytrwałość, mocno kątowane ale bez przesady. Uda o dużym obwodzie, kolana trzymane równolegle, kąt pomiędzy kością udową i goleniem 120. Staw skokowy umijscowiony wysoko o zamknietym kącie. Jego średnia wysokość to 30% wyskości w krzyżu. Kąt pomiędzy podudziem a śródstopiem 130. Śródstopie dobrze wykształcone.Tylne łapy mniejsze niż przednie, odporne i mocne z całkowitym brakiem wilczych pazurów

VII. Ruch

 

w kroku alano ma przypominać rytmiczny ruch kota z nisko opuszczoną głową.Kłus bardzo obszerny i efektywny. Galop szybki i dynamiczny z badzo duzym wyrzutem tylnych kończych. W pościgu niezmordowany.



VIII.Skóra

Gruba, sprężysta przylegająca do ciała lecz sprężysta, luźna na szyi i głowie, gdzie może się gromadzić w zmarszcki i fałdy lecz nigdy w nadmiarze.

XIX. Sierść

Włos krótki i gęsty na ciele, bardziej delikatny na głowie, na brzuchu rzadki. Długości pomiędzy 1cm a 2,5cm. Bez podszerstka. Włosy na ogonie są dłuższe, formują „kłos”, są dłuższe i twardsze niż na ciele.

XX. Kolor

Kolor miodu we wszystkich odcieniach. Płowy we wszystkich odcieniach od piasku aż do koloru zbliżonego do czerwieni, tolerowany węglowy odcień włosa. Z czarną maską lub bez niej. Pręgowany we wszystkich wariantach. Czarny z podpaleniem. Możliwe połączenia trzech różnych kolorów sierści, płowego czarnego i białego. Białe znaczenia na łapach, piersi i szyi.Biały kolor powinien być możliwie czysty.

 

 

 

 

XI.Wysokość i ciężar

Wysokość w kłębie

Psy: 60 do 65 cm.

Suki: 56 do 61 cm.

Z minimum tolerancji powyżej wzorca, lecz nigdy poniżej.

Ciężar:

Psy: 38 do 45 kg.

Suki : 33 do 38 kg.

 

XII.Wady

Wszystkie odstepstwa od wzorca uważa się za wady. Wielkość wady jest uzalezniona od tego jak dalece odbiega od wzorca.

Lekkie wady

nieobecność jednego albo dwóch przetrzonowców za wyjatkirm PM-1

zmarszczki skóry na czaszce do kufy

zaznaczony przodozgryz

wyciągniety ogon gdy pies jest w akcji

poważne wady

linia czaszki zbieżna do linii kufy

nadmiernie luźne i wiszące wargi

krzywa żuchwa

nieprawidłowe proporcje głowy

schodząca linia grzbietu

za lekka lub zbyt ciężka budowa

nieusprawiedliwiona agresja do innych psów

zbyt obszerne białe plamy

ogon zwisający poniżej stawu skokowego

wady dyskwalifikacyjne

brak pigmentu na nosie, powiekach lub wargach

bardzo rozbieżne linie czaski i kufy

brak jąder u psów

obecnośc wilczych pazurów lub slad po ich amputacji

 

UWAGA:

Ten wzorzec opisuje rase Alano która jest uzywana do polowania n grubego zwierza i do zaganiania bydła w polu i na długich dystansach. Istotne jest, że w miotach tych psów w typie Alano pojawiają się często psy w cięższym typie używane na krótkich dystansach, do ujarzmiania bydła na wybiegu,do stróżowania, które są mniejsze i cieższej konstrukcji z poteżną głową i krótka kufą. Ten typ psa jest z angielska nazywany buldogiem i był przez Anglikow uzywany do stworzenia rasy Buldog Angielski, w Hiszpanii nazywany jest perro de toro, perro de Presa albo pug. Nie wykluczamy wyodrębnienia tego typu w przyszłości jako oddzielnej rasy

 

 

przyklad buldozego typu alano z kopiowanym ogonem -rustica fot Javier Parra

 

 

cain de los cuadrejones - typowy przedstawiciel perro de toro